پښتو متلونه

توزنه هيله د خدای د کرمه وتلی ده

توکل نر دی ړ اندېښنه ښځه

توکلي ناړي خولې ته بېرته نه اخيستل کيږي

ته څه سخندر سخندر لرې ، چه نه اورې نارې

ته ښه سړی ئې د پلار دي دامانه کړی

ته کښته سه ، آس ماته راکه

ته مي بزې واهه ، زه به دي روژې واهم

ته هم اسيوان زه هم اسيوان ، ته واماته واغزل ووايه

تېغ په جوهر خوارک کوي

توکلې ناړې بېرته نه اخيستې کېږي

تماشبين د نښې منځ وولي

تور بانجان بلا نه وهي

تر چاړۀ لاندې هم ساه سته

تر ورخ تېرې اوبۀ بېرته نه راګرځي

تيږۀ راځي ،راځي دخوار پر سر لګېږي

تۀ زما دارو ، او زۀ ستا دارو !

تر بې عقله دوست هوښيار دښمن ښۀ دی

تورۀ وکړه ، توره پخپله چغې وهي !

تربور مړ کړه ، لمر ته يي مه اچوه

تربور مړ ګڼه ،پړ يې مه ګڼه

تقدير پۀ تدبير نه بدلېږي

تر وزګار بېګار ښۀ دی

تر وژلي ورور پرې ايښې ګومل ښه ده

تر پردى ګلالى زوى خپله بدرنګه لور ښه ده