پښتو متلونه

تارو وخوړه کهۍ ، که ئې دا کهۍ په زړه وه بيا به نه ځي په غدی

تارو يو مرغه دی ، چي چا ونيو د هغه دی

تازيان چي هوسۍ وهي د هغو خولې توري وي

تازي چي تر تازي پاته شو لکۍ ئې غوټه پرې که

تر اوبو د مخه ګاولي مه کاږه

تر باغ ئې مورۍ لو ده

تربور ته بې وروره مه سې ، ورور ته بې زويه ، پلار ته بې موره

تر بېکاري ، بېګاري ښه ده

تر بې عقل خپل ، هوښيار دښمن ښه دی

تر بېکاره کښېنستل لور زېږول ښه دي

تر پردي زوی خپله لور ښه ده

تر پښو لاندي مځکه مه ګوره ، ليري واټن ګوره

تر تياره برخه مه تېريږه

تر خوښ نس را پېښ

تر خوړلي لا اميد ښه دی

تر دې ئې تېر ، هغه نور ئې ستا ګنډهير

تر رمې ئې سپي ډير دي

تر زرين پوښه پياده ، د غوايي سپور ښه دی

تر سړه ګټه ترت تاوان ښه دی ږ

تر کورني سړي ، ګښته خر ښه دی

تر شير ئې په ښوروا خوشحاله دی

تر مز ئې شکردانه ډيره ده

تر مړه زمري ، ژوندی ګېډړ ښه دی

تر مور او پلار خوږې ، راکښېنه که ورجي غوښي خورې . ( مراد د مخاطب څخه ماندينه ده )