پښتو لنډۍ

ګرانې اختر دې مبارک شه
سپینه خولګۍ مبارکي راکړه مینه

ګل مې د لاسه اوبو دروړ ه
په غم شر يکه لا ليه نيسه ګودرونه

ګل مې کارۀ ياراته ناست ؤ
چې ګل رالوی شوجانان تورې خاورې خورينه

ګودر ته دواړه خو يندي راغلی
يوه يې ويشتل کا بله يې غشي ټو لو ينه

ګودر ته ځم را پسی را شه
يوه شيبه به دی په شه زړه وو ينمه

ګودر ته ځم راپسی راشه
زه به منګی په لپو ورو،ورو ډکومه

ګودر ته ځم راپسی راشه
وخت مازد يګردی چې پری وکړو د يدنونه

ګودر ته ځم راپسې راشه
زه به منګی په لپو ورو ورو ډکومه

ګودر ته ځی په مخه راغلې
ګيبی ګيبی پرتو ګ دی لاره نه راکو ينه

ګودر د غدونو څه کم نه دی
پکې پښيږی شنی پاخی کټه بازونه

ګودر دی عمر له اباد وې
مازد يګري پکې وی اخترونه

ګودر دی عمر له ودان وې
په دی بهانه د حانان وکړم د يدنونه

ګودر شو ګرم مازد يګر دی
ليلا همزولو سره قينج مکيز کو ينه

ګودر كې هره ورځ اختر وي
منګي په سر ورته راځي جونه سيلونه

ګودر له غبرګې خو يندی راغلی
ګو له ماری د خمارو ستر ګو کو ينه

ګودر له ځم چې اوبه راوړم
په سرو منګلو به يې جانان له ورکومه

ګودر له ځم چې مانګی مات کړم
سپو ږمۍ زړه شوه اوس تیاره کې ياره ځمه

ګودر له ځمه خو شحا ليږم
چې مې جانان کر لې لاره کې سره ګلونه

ګودر له ځمه را پسی را شه
ما په منګې کې پراټي را وړی د ينه

ګودر له ځی او پښو ته ګوري
پاچاهی لارکې د خيال مه ږده قد مونه

ګودر پاچا منګی وزير دی
وزیر هميشه د خپل پاچا سلام کو ينه

ګودر په سر مې قبر جوړ کړه
چې مات منګی جنکۍ زما په قبر ږد ينه

ګودر په سر مې قبر جوړ کړی
چې مات منګی پيغلی زما په قبر وينه

ګودر کې سری لمبی شوی پورته
د چا د زړه په دنيا اور ولګيد نه