پښتو لنډۍ

پرزړۀ مې ليک داشنانوم دی
داوبوغوړپ کولی نۀ شم وران بۀ شينه

پرزړۀ مې مه وهه لاسونه
زړۀ مې زخمي دي خونړی بۀ شې مينه

پرزړۀ مې ځای دداغونشته
داکبرجن اشنالانورپرې راکوينه

پرزړۀ مې څۀ بلا تېرېږي
عالم ته روغه پۀ خنداولاړه يمه

پرزړۀ مې ډنډدوينوجوړشو
پۀ لړمانۀ کې مې دوينوولې ځينه

پرزړۀ مې ډېردي ارمانونه
پوره بۀ نۀ شي زۀ بۀ تورې خاورې شمه

پرزړۀ ويشتلی بۀ جوړنۀ شي
کۀ دشکروورته جوړکړم ملهمونه

پرزکندن بۀ مې ارمان شې
که درانکړۀ دسرکوشونډوسرونه

پرزکندن دې ارمان مۀ شه
ترتابۀ ځارکړم دسرکوشونډوسرونه

پرزکندن مې حاضر نۀ شوې
ترجنازې لاندې مې مۀ ځه مختورنه

پرزکندن مې راحاضر شه
بياترقيامته پورې نشته ديدنونه

پرزکندن مې راحاضر شه
پرخماروسترګومې ونيسه لاسونه

پرزکندن مې راحاضر شه
چې دې مخ تصوير لحدوته يوسمه

پرزکندن مې راحاضرشه
وروستی ديدن دی زۀ يې تاسره کومه

پرزکندن مې راپخلاشه
چې ارمانجن مې ګورته کوز نۀ کړي مينه

پرسربېرېږې راتلی نۀ شې
څوک چې ياري کړي سرپۀ لاس کې ګرځوينه

پرسردې توره کاغۍ ګرځي
دجانان شپې ورځې نژدې دي رابۀ شينه

پرسردې شال دی مخ دې مشال دی
داڅووم کال دی چې مين درباندې يمه

پرسردې شال مخ دې مشال دی
نوم دې خوشال دی پۀ ديدن پسې دې مرمه

پرسردې کوم جلات ولاړدی
چې دې زمالۀ يارۍ واخسته لاسونه

پرسرمې سپين پړونی پروت دی
دننه زړۀ مې پۀ سرتورې ويرکوينه

پرسرمې مه وهه لاليه
تورې کوڅۍ مې ددادا لۀ کوره دينه

پرسفرتلې درجګه نۀ شوم
مادې خدای شله کړي پۀ دواړه زنګنونه

پرسنګربياټکونه وشول
مېړۀ بۀ مري موزي بۀ بياکورته راځينه