پښتو لنډۍ

پۀ دنياښۀ راسره وکړه
پۀ اخرت دهرچاګوښې عملونه

پۀ ديدن دومره دمه کېږي
لکه رنځورپۀ امساواخلي قدمونه

پۀ ديدن کله مړېده شته
کۀ يې ترسپينې غاړې واړوې لاسونه

پۀ دښمن ځان ټوکرټوکر کړه
بيابۀ دسروشونډوملهم درباندې ږدمه

پۀ دې ونۀ شوه دلته ناست يم
اروامې ستاپۀ کټ منګولې لګوينه

پۀ دېوال غنی راته مه ږده
زۀ بۀ درواوړم ستاخاوري مې ژړوينه

پۀ ذوالجلال زما قسم دی
ستاجدايي ملک الموت دی روح مې وړينه

پۀ ذوالجلال مې دې قسم وي
چې دې ونۀ وينم ژړاراله راځينه

پۀ رالوېدودې يم خوشاله
هسکه چې تالاندې بې پته خلک شينه

پۀ رنځ مې خپل اشنا پوهېږي
طبيبه څۀ له دې ګولۍ عبثومه

پۀ رنګ بدرنګ پۀ عمر تنګ شوم
پۀ زړۀ څورنګ دخپل جانان دلاسه يمه

پۀ رنګ سړی نۀ سړی کېږي
سړی هغه دی چې يې خوی دسړي وينه

پۀ ريبارانوپوره نۀ شوه
اوس بۀ لمن يارته پۀ خپله غوړومه

پۀ زمانوورک شې بېلتونه
پۀ خوب ويده اوښکې مې ستالۀ لاسه ځينه

پۀ زيارتودې وۀ خاونده
يا يې زما کړې يايې خاورې کړې چې ځمه

پۀ زړۀ دې څۀ دي راته وايه
ترتاتېرېږم بيابۀ وکې ارمانونه

پۀ زړۀ منلی يار مې ته يې
دالباسي خندادهرچاسره کړمه

پۀ زړۀ مې ته وې خدای رانۀ کړې
اوس کۀ تمامه دنياراکي څۀ يې کړمه

پۀ زړۀ مې تۀ يې بل څوک نۀ دي
کۀ دروغ وايم ژردې خواره شم مينه

پۀ زړۀ مې خپل وطن ورېږي
لکه دزاڼوقلقلې پسې کومه

پۀ زړۀ مې خښ دغم خنجر دی
چې مې رايادشي دليلاشينکي خالونه

پۀ زړۀ مې غم سترګې مې ژاړي
باڼۀ ولاړدي اوښکې غواړي رخصتونه

پۀ زړۀ مې يو الله خبردی
دوست اودښمن لپاره شنه شم وخاندمه

پۀ زړۀ مې يو الله خبردی
دې نورعالم ته پۀ خنداګورم مينه