پښتو لنډۍ

پۀ خولګۍ هېڅ ويلای نۀ شم
پټ پۀ اشناپسې رنځورلۀ غمه يمه

پۀ خولۀ خوغږ کولی نۀ شم
پرېږده چې غم دننه زړۀ کې تېرومه

پۀ خولۀ دې نوم اخستی نۀ شم
پټ پۀ زړګي کې وطنونه لټومه

پۀ خولۀ دې نوم اخستی نۀ شم
پټۀ ژړادې دیدن پسې کومه

پۀ خولۀ دې هېڅ راته ونۀ وې
پۀ تېغ دسترګودې زخمي کړمه مينه

پۀ خولۀ کې ژبه راته راکه
خلک توتيانوته شکرې ورکوينه

پۀ خولې توبې توبې وباسم
پۀ تامين زړګی توبه نۀ قبلوينه

پۀ خيرخوراغلې ستړی مه شې
غازي جانانه ادس خوټوله ستايمه

پۀ خيرراغلې پۀ خيرراشې
چې ددښمن پۀ مخ کې خړنۀ شوې مينه

پۀ خپل همت ځان زما يار کړه
پلاردې ظالم دی تاماته نۀ پرېږدينه

پۀ خپله خولۀ چې سوال ونۀ کړې
پۀ هغه دغه خولګۍ کله درکومه

پۀ دام دزلفودې بندي کړم
مستې ناترسې توتيان چابندکړي دينه

پۀ درست جهان بۀ دې ورنۀ کړم
وطنه هېچېرې دې ساری نۀ وينمه

پۀ درست وطن کې اوازه شوه
چې دابې ننګ ځلمی لۀ جنګه پۀ شاشونه

پۀ دروازه کې شوم تروره
داشنااوښکې مې ترمخ شوې دريابونه

پۀ دروازوکې دې ولاړيم
دديدن برخه دې راوړه چې بېرته ځمه

پۀ دروازوکې راته پټ وې
مادې سينې ټکورکاوۀ ودې ليدمه

پۀ دريابوکې لامبوزن وم
دبېلتانۀ ماهيانوټوله وخوړمه

پۀ دنداسه دې شونډې سرې کړې
بيادې نارې کړې ياره تاستي کومه

پۀ دنداسه دې شونډې سرې کړې
ګل لاله دې پۀ صحراوشرماونه

پۀ دنيادوه شيه مزه کا
ياسپينه خولۀ يادې بوړي ټوپک غږونه

پۀ دنياسره وړانګه پرته ده
ليلاپۀ څڼوکې لاله ټومبلي دينه

پۀ دنيامه نازېږئ خلکو
دشاجهان پاچانه پاتې شول ملکونه

پۀ دنيامه نازېږئ خلکو
دنيافاني ده پۀ ارمان بۀ ځنې ځونه