پښتو لنډۍ

پۀ تومت مه شرمېږه ياره
تومت وسله ده ښۀ ځوانان يې ګرځوينه

پۀ تومتومې مه شرمېږه
پۀ ښوځوانانوپسې تل وي تومتونه

پۀ تېره توره مې حلال کړه
داسې خومه وايه چې نۀ درسره ځمه

پۀ جدايي دې لمبه نۀ شوم
اوښکې باران پرې وروم تن پرې ساتمه

پۀ جدايي سره جدا شوو
جانانه کله بۀ ديدن سره کوونه

پۀ جرمني ټوپک مې وله
زماپۀ زخمي زړګوتي مۀ وهه لاسونه

پۀ جنازه کې مې ګل کېږده
چې دلاس نښه دې پۀ ګورکې وساتمه

پۀ جنکوکې لوړه راغله
لکه پۀ ونوکې خرماولاړه وينه

پۀ جوارۍ مې جانان بايلو
خالي لاسونه لۀ سپېرۀ ميدانه ځمه

پۀ جوپه تلی يارمې راغی
ماله يې راوړي ديدغاړې امېلونه

پۀ جګوغروکې دې مرګی شه
چې جنازه دې پۀ بروخووتړمه

پۀ جېل خانه کې مې بندي کړئ
چې مې جانان راسره وي خوشاله يمه

پۀ جېل خانه کې مې ګوزران وای
مل مې جانان وای زۀ بۀ تل خوشاله ومه

پۀ حال مې خپل اشنا خبر کړئ
ژوندون لنډ شوی دلحد بندي بۀ شمه

پۀ حال مې هېڅوک نۀ خبرېږي
زمادزړۀ وينې خوراک شوې مړ بۀ شمه

پۀ خماروخماروسترګو
پۀ ژړاراغله چې موزي وهلې يمه

پۀ خندابام ته وختمه
يارمې ونۀ ليدپۀ ژړاراښکته شومه

پۀ خنداشنه شوې پۀ ملاماته
پۀ زړۀ دې نشته ديارۍ سوي داغونه

پۀ خنداهره نجلۍ خاندي
ليلاچې خاندي مرغلرې تويوينه

پۀ خنداهره نجلۍ خاندي
دايوه نيمه دزړۀ زنګ جلاکوينه

پۀ خوب ويدۀ بۀ دې راويښ کړم
ياره زمادلاس بنګړي راغلي دينه

پۀ خوب وېده اوښکې مې راغلې
زماپۀ برخه بۀ خدای څۀ ليکلي وينه

پۀ خوشالۍ راځه جانانه
زۀ تورې څڼې ستالپاره جوړومه

پۀ خولګۍ حال ويلی نۀ شم
مينې دې پټ پۀ زړګي راکړل تورداغونه