پښتو لنډۍ

پۀ اسويلوبۀ دې لمبه کړم
ژرشه لۀ زړۀ مې ځان خبرکړه مړه بۀ شمه

پۀ اشنايي دې نازېدمه
پۀ جدايي دې لکه ګل ورېژېدمه

پۀ اصل څوک نۀ سړی کېږي
سړی هغه دی چې خوی دسړي وينه

پۀ اصل ګل دګل ګلاب دی
کم اصل ګل چې بويوم ډک دي باغونه

پۀ انارباغ کې دې خولۀ راکړه
کۀ شوې پېښمانه شين توتي شاهدلرمه

پۀ انارباغ کې مې ياربايلود
خدايه قيامت کړې چې نورهم بې باغه شينه

پۀ اندېښنومې ځان پاچاکړ
سرمې راپورته کړملنګ ددوهې ومه

پۀ اوسېلوبۀ مې لمبه شې
داوسېلومخې له مه راځه مينه

پۀ اوسېلومې اسمان سورشو
ښايسته ستوري پۀ لړزه راغلۀ مينه

پۀ اوسېلومې اسمان سورکړ
داراڼۀ ستوري شوۀ نينې وترکېدنه

پۀ اوسېلومې اسمان شين کړ
ځکه مې بندکړل پۀ حمل کې بارانونه

پۀ اوسېلومې زړۀ ناسورشو
دياردهجرطاقت نۀ لرم مينه

پۀ اوښکوخوښ يم چې بهېږي
باردغمونومې دزړۀ نه کموينه

پۀ اوښکولوندګرېوان مې ګوره
مغروره ياره بياښېرې درته کومه

پۀ باغ کې سرې غوټۍ ته وايه
چې تاته تورکشمالي ډېرسلام کاونه

پۀ باغ کې مه وله ډبرې
ښاخ بۀ زخمي کړې بيابۀ نۀ نيسي ګلونه

پۀ باغ کې مه وله کوترې
يوه بۀ مړه کې بيابۀ نۀ راځي سيلونه

پۀ باغ کې مه ګرزه جانانه
ګلان شرمېږي مخ پۀ پاڼوپټوينه

پۀ بام ولاړې هوادارې
داوښکودارې مې لۀ سترګوڅخه ځينه

پۀ بسم الله کټ ته ورخېژه
دنجلۍ کټ دجنغوزي دئ مات بۀ شينه

پۀ بلۍ کلکه ګټه کېږده
دعاشقانوناسته تل پۀ بلۍ وينه

پۀ بړبړراشه ديارغمه
کۀ سل مې نوروي تابۀ پاس پۀ تندي ږدمه

پۀ بۀ کوم سړی خفه وي
چې زکندن يې دجانان پۀ غېږ کې وينه

پۀ بېلتانۀ زۀ روغه نۀ کړم
بېلتون ظالم دی اشنايان جداکوينه