پښتو لنډۍ

پښتون دجنګ پۀ ډګرمړشو
پښتنې نجونې يې پۀ وينوږدي خالونه

پښتون پۀ توره کې پيدادی
پۀ توره لوی دی هم بۀ مړپۀ توره شينه

پښتونستان کې غلغلې شوې
ځلميان ټولېږي پۀ وطن سرورکوينه

پښتونستانه اباداوسې
څوچې پښتوپۀ دنياوي تابۀ ساتينه

پښتوکوه که ته پښتون يې
ماپرپښتوباندې ګاللي دي غمونه

پښتۍ مې ماتې شوی يارۍ کې
مورته بانه کړمه چې بريښ کوي مينه

پښې پرې کرارږدئ خاورې نۀ دي
هغه ځلمي دي چې کاږۀ لۀ خياله تلنه

پګړۍ کږه تړه جانانه
يو خو ښه ايسې بل ئې پيغلې خوښوينه

پۀ احتياط پۀ رودګډېږه
يويې لۀ موره چېرې غرق نۀ شې مينه

پۀ اخرت بۀ اجر غواړم
پردې فاني دنيامې تېرکړل زحمتونه

پۀ اخرت بۀ اشناغواړم
دنيافاني ده لاس مې ونه رسيدنه

پۀ اخرت بۀ جانان غواړم
پردې فاني دنيا يې رانۀ کړل لاسونه

پۀ اخرت بۀ حسابېږي
نجلۍ دظلم نه ګېډۍ تړلې دينه

پۀ اخرت بۀ ورته ګورم
نوی مين يم پۀ ديدن نۀ مړېږمه

پۀ اخرت خوارشې ريباره
لېږلی ما وې بند دې ځان ته وتاړنه

پۀ اخرت خوارشې غمازه
پۀ ايروپټ اوردې لاړۀ پرې ودې سومه

پۀ اخرت چې خدای قاضي شي
زۀ بۀ لومړی عرض پرجانان باندې کومه

پۀ اخرت چې خدای قاضي شي
زۀ بۀ دفتر دبې کسۍ وغوړومه

پۀ اخرت چې خدای قاضي شي
زۀ بۀ کاغذ ستا دجفاوړاندې کومه

پۀ اخرت کې بۀ دا وايم
چې ياررانۀ کړۀ دسرکو شونډوسرونه

پۀ ازلي قلم مې بايلو
خوشې دعوه دبېلتانۀ سره کومه

پۀ اسمان ځمکه کې غايب شوې
زما ورکه ياره ګوره تا پسې بۀ مرمه

پۀ اسمانونو کې غوغاشوه
دمدينې سرداردخدای دربارته ځينه

پۀ اسمانونوکې واوره نۀ شته
زماناښادزړګی واورې اوروينه