پښتو لنډۍ

مسافري دې روزي مه شه
زه دې په سپينه خولې ويده پرې ايښې ومه

مسافرۍ خوړليه ياره
پيزار اوباسه چې دې تلې ښکلومه

مسافرۍ خوړلی راغلی
قربان قربان دې د زړو جامونه شمه

مسافرۍ مې زړه نری کړ
چې تش وطن رايادوم ژړا راځينه

مسافرۍ نه ستړی مشې
اول خوله درکړم که دې جېب ولټومه

مساپري دې ډېره وکړه
راځه راځه روزي به خدای رارسوينه

مساپري سخته خواري ده
باران به اوري څوک به ځای نه ورکوينه

مساپري په بې غمي کړه
زه پښتنه يم په نامه دې ناسته يمه

مسلماني په چاكې نشته
مرور ګرځم څوك مې نه پخولاكوينه

ملنګه دوه ګټې دې وکړې
يو دې خير ټول کړو بل دې وکړل ديدنونه

منګي يې ټول په ډنډ غو په کړل
د شيطا نۍ منګی په لپو ډکو ينه

منګي يې ټول په ډنډ غوپه کړم
د شيطانۍ منګی په لپو ډکوينه

منګي کې موری اوبه نه شتهخ
زه د اوبو لپاره کوز ګودر له ځمه

منګی به تخرګ ګودر له ځمه
دغه يو ځای دی چې بری کيږی د يدنونه

منگيه بخت ته دې حيران يم
اول دې ښکل کړي بيا دې غېږ ته خېږوينه

مور يې د کلي شومړې غواړي
لور يې په سپينه روپۍ خوله نه ورکوينه

مور يې د کلي شومړې غواړي
لور يې د لارې مېلمانه راستنوينه

مور يې ماڼو ورته لوګی کړې
زيارت له تلې چا به يې مخ ليدلی وينه

موری کوچيانو کې مې ورکړه
چې توراوربل مې دايلبندشمال وهينه

مورې توپک کمربند راکړه
په ما مينه نجلۍ بل ته ورکوينه

مورې د مخه دې شرمېږم
ماله کوژدن چا کره وکړه زوړ دې کړمه

مورې لنډۍ توره مې راکړه
په دين غزا ده زه خپل ځان شهيدومه

مورې لنډۍ توپك مې راكړه
په مامينه جينۍ بل ته وركوينه

مورې کوچيانو ته مې ورکړه
چې تور پېکی مې د هلبند شمال وهينه