پښتو لنډۍ

زړګيه صبر دې په خدای شه
په هغه ګل چې نازيدې د بل چا شونه

زړګيه صبر دې په خدای شه
جانان په غټو خلکو ځان حسابوينه

زړګيه صبر شه مه ژاړه
څوک چې سرې شونډې ښکلوي رنځور به وينه

زړګيه صبر شوې که نه شوې
که صبر نه يې له ګړنګ دې غور ځومه

زړګيه صبر وظيفه کړه
په هغه ګل چې نازيدې د بل چا شونه

زړګيه صبرشه مه ژاړه
ستاپه ژړااشنادنازخنداکوينه

زړګيه مه يې رانه غواړه
د جانان کلي نه پرون را غلی ېمه

زړګيه مينه پکې نشته
نن واړه ښکلي د لباس خندا کوينه

زړګيه هلته پاتې کيږې
چې په سيخونو دې ټومبي په اور دې ږدينه

زړګيه پام چې مئين نه شې
اوس معشوقې په زړه داغونه لګوينه

زړګيه ځان ورته تکړه کړه
اشنادسپين مخ نه نقاب پورته کوينه

زړګی زماروغ ليونی شو
اوس رانه غواړي دپردۍ څنګل خوبونه

زړګی مې تاسره بندي دی
د خدای لپاره بندي ښه ساته مينه

زړګی مې نشته چيرته ورک دی
زيری به ورکړم که جانان موندلی وينه

زړګی مې ټول پرهرپرهردی
دياردزلفوپه تاروبه يې ګنډمه

زړگيه صبر شه مه ژاړه
تل به اشنا په سفر نه وي رابه شينه