پښتو لنډۍ

د چا په زړه کې زخم جوړ کړي
د چا زخمي زړګي ته ورکړي ټکورونه

د چا په شنې سترګې خوښيږي
څوک به په تورو سترګو ځان قربانوينه

د ډاره غږ کولی نشمه
د سوال ياري ده اوس به ګډه وډه شينه

د کبر جام به دې نسکور شي
نور په عاجزو خلکو مه کوه ظلمونه

د کبرجن جانان د لاسه
د زړه دپاسه مې پولۍ ولاړې دينه

د کشمالو منجيله وکړه
چې خو شبوی دی د منګۍ د بيخه ځينه

د کوه قاف غر ته ختل دي
څوک چې ياري د بې وفا سره کوينه

د ګلاب مينځ کې ګل وچيږي
چېرته عاشق سړي به لاس وروړی وينه

د ګودر خوا کې ونې کېږده
چې شا لیلا منګی په سیوري ډکوینه

د ګودر زر اجازت راکړه
ما ته کوڅه کې جنکۍ ولاړې دینه

د ګودر غاړه به ښایسته کړې
ورله روان شول د بلبلو کاروانونه

د ګودر غاړه دې اغزي کړه
په سترګو ړوند شې بخملي پڼې لرمه

د ګودر غاړه ورته نيسه
د نجلۍ خوی د مرغاوۍ دی رابه شينه

د ګودر غاړه ورته نیسم
زما جانان پردۍ لار تللی رابه شینه

د ګودر غاړه ورته نیسه
د نجلۍ خوی د مرغاوې دی رابه شینه

د ګودر غاړه پرې ښایسته ده
څانګه دې خدای شادام روغه لرینه

د ګودر هر بوټی تازه وي
هر مازدیګر پرې جونې سترګې لګوینه

د ګودر هر بوټی دارو دی
چې پرې لګیږي د نجونو پلونه

د ګودر هر بوټی دارو دی
چې لګېدلي پرې د پېغلو پلونه

د ګودر هر بوټی دارو دی
جونې پرې هره ورځ لاسونه لګوینه

د ګودر هر مازدیګری ښه وي
چې جونې ټولې مازدیګر سیل له راځینه

د یارانې قول یې راکړ
قسم یې راکړ چې مې ونه ویې حالونه

دا اوسني زلمي د څه دي
د جنکو پسې د پيازو غوټه وړينه

دا به د پاک الله رضا وي
چې د ځوانۍ عمر په غم کې تېرومه