پښتو لنډۍ

د اباسين څپې دې يوسه
چې مور دې شګې لټوي پلار دې خوړونه

د اختر شپه د هغې ځار شه
په کومه شپه چې سر دیار په څنګل ږدمه

د اختر ورځ ده خوشالي ده
یار مې مېلمه دی د زړه غوښې ورکومه

د اختر ورځې بختورې
چې مې جانان سره ديدن کيږي مينه

د اسری منګولې نری غاړه
ګودر ته لاړه دچا ژوند خرابوينه

د انمر زیړی وخت مازدیګر دی
په چا اختر دی څوک د غم ژړا کوینه

د اواړه ستا د زړه لپاره
چې د همزولو نه جدا ګودر له ځمه

د اوبو غړپ کولی نشم
په زړه مې ستا د مينې ليک دی وران به شينه

د اکبر خان غازي په توره
وطن رڼا شو دښمنان په ماتې ځينه

د بيلتانه ظالم د لاسه
په ژړا ژاړم په سر خاورې بادومه

د بيلتانه ظالم د لاسه
د يار مې کډې په زيړي مازيګر ځينه

د بې وفا جانان د لاسه
د زړه دپاسه مې پولۍ ولاړې دينه

د بې وفا نامه دې راکړه
تا څه ليدلي دي زما په زړه داغونه

د توبې شپه ده سوال قبليږي
خلقه زما په حق کې پورته کړۍ لاسونه

د تور لحد نه مې زړه بد دی
ځوانان ايسار کړي پالنګ تش کور ته ليږينه

د تورو زلفو په ځنګل کې
يار په منگول کې گرځوم چې ورک به شينه

د تورو سترگو ديدن راکړه
راباندې جوړ کړه بيا د خاورو امبارونه

د تورو غرو لويه ښاماره
چې دې خوړمه خبر کړۍ به دې ومه

د توريالي اکبر له برمه
ځوانان د ننګ تورې وهي سرورکوينه

د جانان غم زما سايه ده
چې چېرته ځم زما نه مخکې وروسته ځينه

د جانان مرگ راته اسان دی
چې دی ولاړ وي زه به بل ته وخاندمه

د جانان ژبې ته حيران يم
څومره خوږې پستې خبرې پرې کوينه

د جلا لا ګودره وران شې
په جنکودې سا لنډی ولګاو نه

د جنازې بازو مي نيسه
چېرته به ما په راستۍ خوله درکړې وينه