پښتو لنډۍ

جانان زما زه د جانان يم
که په بازار مې خرڅوي ورسره ځمه

جانان زما سره پښتو کړي
چې سترګې توري کړي لکۍ ورته پرېږدينه

جانان له جنګه په شا راغۍ
په پرونۍ ورکړې خوله پښيمانه شومه

جانان مې ستوری د اسمان دی
نه ورختی شم نه مې زړه صبر کوينه

جانان مې سر په وطن کيښود
په تار د زولفو به کفن ورته ګنډمه

جانان مې لاړو اسماني شو
اسمان چې ځمکې ته راځي قيامت به وينه

جانان په هيڅ نه رضا کيږي
د دروغجن ملا دې ورک شي تعويذونه

جانانه ته خو داسې نه وي
د چا خبرې دې ضرور منلي دينه

جانانه ته خوداسې نه وې
ښايي جواري دې دبل چاخوړلي دينه

جانانه تور څادر په سر کړه
ځان مرور کړه چې جرګه دروليږمه

جانانه خپل وطن ته راشه
پردی وطن د مېړو قدر کموينه

جانانه خپل وطن ته راشه
په دالانونو کې دې لګي خړ بادونه

جانانه خپل وطن ته راشه
غمازان ستا په جدايۍ اختر کوينه

جانانه خپل وطن ته راشه
که خلک ډېر دي پرې اباد دي خپل کورونه

جانانه دومره را سره واي
لکه بر يښنا چې د با رانه سره وينه

جانانه دومره په ما گران يې
چې ته روان يې زه دې شمارم قدمونه

جانانه راشه دا دی وخت دی
پلار مې د سر سودا د بل سره کوينه

جانانه راشه چې اختر شي
نن خو زما په اوږه واچوه لاسونه

جانانه راشه چې پخلا شو
زمونږه څوک دي چې به مونږ پخلا کوينه

جانانه راشه چې پخلا شو
عمر د ژمې مازديګر دی تېر به شينه

جانانه راشه که ديدن کړي
د زنکدن خولې په ما راغلي دينه

جانانه راشه که راتلی شې
ښکلی بشر مې په کفن کې پټوينه

جانانه زېری مې درباندې
زمونږه کډه ستاسې کلي ته درځينه

جانانه ستا خاطر لپاره
په ځان منمه د ناکسو تهمتونه