سندريز شعر

راځه لاړشوځنګل ته کړودسمڅې نه جوړکور
په غرونوکې جانانه نه غمازشته نه پېغور

په قرارمې نه پرېږدي - دي داخپل اوکه پردي
دبل به څه ګيله کړم چه مې نه پريږدي تربور

زمامينه به ر مه وې  - ستامينه بئ شپنه وي
چې څاړته يې اوباسې په شپېلۍ لګوه زور

شپېلۍ به دې غږيږې - سيرلي به خپل څريږي
اوازبه دې شپېلۍ ته سلامي وکړي منګور

په غرونوکې زمريان وي  - ځنګلونوکې بازان وي
ګګر ګګر بريتونه دمرغانوپکې شور

په مينه به پايږو -  يوبل نه به جاريږو
لمنې دسحرابه په ګلونوکړوسمسمور

هوائې ښکلې ښکلې -  فزايې ښکلې ښکلې
درځمه اصلزئ که لږ دماغ مې شي ټکور