کله نا کله مې هوښيار زړګی نادان غوندې شي
دعشق دا ستړي سفرونه ورته ګران غوندې شي
چې ستا په مينه، ستا په سترګو ورته و ګورمه
ددې نړۍ هر يو انسان راته جانان غوندې شي
خيالي جهان،خيالي انسان او خيالي ژوندجوړ کړمه
ستاداحسا س په يوه څړيکه هر څه وران غوندې شي
هر يو ارمان به مې د ستوري په څېر وځليږي
که مې زړګی په ريښيا لوی دلوی اسمان غوندې شي
محبوبه ؛ تاته چې درګورم زړه مې وبر ېښيږي
پر ګرېوانه مې درڼو اوښکو باران غوندې شي