پښتو شعرونه
د پښتو شاعرانو نړۍ ته ښه راغلاست
کله چې ته خپه شې
کله چې ته خپه شې
زه مې له ځان سره دا پریکړه وکړم
چې څه موده دې له لیدلو نه زړګی
صبر کړم
ووایم پریږده چې ته خپله را پخلا
شې ،زما لیدو ته راشې
کله چې ته خپه شې
زه مې ټوټه ټوټه غرور راټول کړم
ووایم پریږده چې ستا سترګې له ژړا
ډکې شي
او په بند ستوني راته ورو ووایې :
ګرانه ما مه هیروه
کله چې ته خپه شې
زه مې د اوښکو چینې وتړم د غم په
تیږو
او خپلې سترګې له غوسې ډکې کړم
څو تا په دې پوهه کړم :
(چې دا ځل ټوله ملامته ته یې )
کله چې ته خپه شې
زه په خالي لارو کې ستا د ګام
آواز لټوم
چې ګوندې بیا به راشې
پوهیږم نه، چې ولې
ستا په راتلو باندې باور لرمه
کله چې ته خپه شې
ځمکه ځای نه راکوي
غواړم چې راشې ، یو او بل ووینو
زه مې د سترګو په ګیلو باندې تا
وپوهوم
(چې دا ځل ټوله ملامته ته یې )
او ته د سترګو په ګیلو باندې ما
وپوهوې
( ګرانه ما مه هیروه )
aw daa ye ham ghazal.
\r\nغزل
\r\nمه وایه چې سترګو کې مې تش د خمار سره اوسي
\r\nدلته خو زما هم یو وړوکی غوندې زړه اوسي
\r\nڅه په درز چمبه وهي او ګډې شي ګیډۍګیډۍ
\r\nدنګې چټې پیغلې چې سر خیلې د واده اوسي
\r\nلمره دعا نشم کړای چې کلي ته دې وبولم
\r\nدومره اور خو راکړه چې لاسونه مې تاوده اوسي
\r\nسم به وي ، خو کم به وي،زړه ستا د قد دربار نه دې
\r\nستا د بڼو کور دې دلته ټول پکې کاږه اوسي
\r\nسیند ورنه راوړي سپینو اوبو کې سور د وینو رنګ
\r\nښکاري چې بر کلي کې لا اوس هم پښتانه اوسي
\r\n\t\t\t\r\n\t\t\t