ما درله د ګل جنازه نه  راوړه
راغلم خو په لاس کې مې لمبه  راوړه

پاڅه خوبولې سترګې پرانیزه
ما درله د ورځ  رڼا په شپه  راوړه

توان  د اودریدو لرې که نه لرې ؟
اوښکو مې تازه یوه قیصه راوړه

تنده مې پرې ستا د زلفو ماته کړه
دا هوا د چرته نه وږمه راوړه ؟

بې د یار له ذکره، فکره بل کمال ؟
روح له مې اسباب د ګناه مه راوړه

څړ یکه د سائل د زړه پرهر اوکړه
زلفې کړه خورې ورې ، ډیوه راوړه