لېونۍ مينې کړم اشنا د بيابانه سره
پرېږدئ چې ګرځم لېونی په غرونو

اوس راته غرونه ګړنګونه
ښکاري د مينې مهالونه
د غره په سر کيږډۍ وهمه د جانانه سره
پرېږدئ چې ګرځم لېونی په غرونو

د چا د شوخ نظر لپاره
په غرونو ګرځم ناکراره
ماته دې غوره ببر سر څيرې ګرېوانه سره
پرېږدئ چې ګرځم لېونی په غرونو

د لېونۍ مينې د لاسه
 ناست يم د غم د غره دپاسه
د تصور په ټال زنګېږم د خپل ځانه سره
پرېږدئ چې ګرځم لېونی په غرونو

مينه کې دومره بې پروا يم
چې اوس خوشاله په سارا يم
د مينې شور مې لګېدلی د اسمانه سره
پرېږدئ چې ګرځم لېونی په غرونو

(سېلابه ) زړه راته ژړيږي 
وړې سلګۍ مې نه ودريږې
اخر به لاړ شم له دنیا نه د ارمانه سره
پرېږدئ چې ګرځم لېونی په غرونو