د پښتو خبرې

ماته د انکار تاته د هو خبرې نه دي زده
تاته د راتلو ماته د تلو خبرې نه دي زده

ته خو به ماڼې د وعدو بيا راته ودانه کړې
ماته له دروغجنو د ګليو خبرې نه دي زده

ستا خو به امېل لکه سپوږمۍ په ټټر وزانګي
ماته د ناڅيرو ګرېوانو خبرې نه دي زده

ته د  خم مېلمه شه، سر تر پښو د مستۍ څانګه شه
ماته بې له اوښکو د نشو خبرې نه دي زده

زه بې له پښتو  نه په ټول ژوند پر بل څه پوی نه شوم
ستا لکه مغله د پښتو خبرې نه دي زده

کابل ۳۱/۶/۱۳۴۹