رنګونه مه وژنه د کرکې په طوفان بس دی

ژوند ته راستون شه زندګي وکړه قربان بس دی

له دې نه پس به ژوند ته بله  یوه لاره ګورم

له دې نه پس به ستم نکوم په ځان بس دی

ژوند که روان وو نو له تا وروسته به هم روان وي

په ما به نه کوې ګلابه نور  احسان بس دی

په تا چې سخته راشی دوی درنه مخ واړوي

ماته معلوم شولو د دې دوَر یاران بس دی

چې وکړم ستا د مخ جومات کې د دو سترګو ذکر

کریمه ماته خو بس دوغومره ایمان بس دی