یار زما نشولو د ځان پاتې شو

ارمان مې هغسې ارمان پاتې شو

ژوند منم خوږ وو خو هیڅ تم نشولو

په منډه منډه و روان پاتې شو

تللې، دا مړ دې درسره نکړلو

د تنهایۍ څراغ روښان پاتې شو

زړه یې قبول نکړو تر هغې پورې

تر څو چې دا ورته تاوان پاتې شو

هنر په وجه د غزل د هنر

په ډېرو زړونو کې ودان پاتې شو