خدایه! په جنت کې ورکړه ځای، درځي

تږی د شرابو یو سړی، درځي

ګوره! ټول خو مړه درستنېدی نشو

عقل به مې ماسره ژوندی، درځي

درومي خفګان ژوند ته چې راځي خوښي

اوړې به خزانه! چې سپرلی درځي

ما درېږه د عشق اور ته چې نه سوځې

سترګې خو ترخېږي چې لوګی درځي

دا ده د قسمت کمي چې ګل شکوې

ستا لاس ته هنره چې اغزی درځي