ژبه بې پروا وړم نېغ نظر وړمه

ژونده څه بې باکه دې په سر وړمه

ته د لبرېز جام غوندې را ړنګه یې

زه به قدم څنګه برابر وړمه

نه د روغتون نه یم میخانې ته ځم

درد وړمه پرهر وړمه ځیګر وړمه

ټوله لار دې اور وي خو منزل ته شه

بیا به حادثو ته سېنه سپر وړمه

خپلې حافظې فدا کچه کړمه

پاڼه یم احسان د سمندر وړمه