د ژوند کیسه ده، چا خواږه او چا ترخه لېکلې

هر یو سړي په خپل کردار دا ډرامه لېکلې

د دغه دور المیو په هر چا وکړې کانې

دا مرثیه یو چا په خپله دروازه لېکلې

زه به له روحه بغیر هم کړمه وجود مې اثبات

ما په وران شوي قبر هم یوه لوحه لېکلې

د کاینات تمام تاریخ مې دی ژوندی ساتلی

چې د ادمه مې تر دې دا سلسله لېکلې

منګله زه په ژوند مین یم ما تل ژوند ستایلی

منګله ما په خوشبويي د ګل نامه لېکلې