څنګه حال به وي لالیه! دغه حال دی

ستړی زه یمه تکیه راته دېوال دی

زه یې وینم نور یې نه ویني کمال دی

ستا د غاړې په غوچوڼي کې یو خال دی

زه په ژوند پسې زانګو زانګو روان یم

مرګ په ما پسې د شاه له خوانه ټال دی

ولس څوک دی خو یتیم د زمانې دی

وطن څه دی د یتیم خوارکي مال دی

ما وې ښه نو زه رښتیا درباندې ګران یم

لیلا ووې قیسه! دا نو څنګه سوال دی