ګل دی، وړوکی دی، دا زړه زما نازکه دی

مرور شوی په وړه خبره ځکه دی

ستا په راتلو د پسرلي د راتلو زېری دی

ګورو چې کوم ګل دې پیرزو زمونږ په زمکه دی

زما ګناه لږه بدله ده له نورو نه

چې د وطن غږ مې اول کړی په کلکه دی

ښار یې په نوو غلامانو باندې وسپاره

د آزادۍ په شعارونو بې نمکه دی

درځاره ته په هغه سترګو لېونی مئین

او هغه ښکلی ناخبره چې بېشکه دی