ساقي! څله بندوې د مېکدې ور

لاخو خدای بند کړی نه دی د توبې ور

دزړگي نا قلاري مې د لیدو ده

درزوي مې څه بې واره د سینې ور

دراتلو نه مې خبر شوې نه راوځې

که په تېر کې مې نیولی دی پردی ور

چې گلچین راباندې سیل د گلو بند کړو

راته خلاص کړو د خیالونو گلکدې ور

بدلېدونکې ده دنیا زاهده ټوله

کلک کړه ځان پسې راپورې د کوټې ور

په کوڅه کې دې دربان ته څه حاجت وو ؟

زه دې هسې هم ساتمه د کوڅې ور

د اسرار په زړه کې راشي، جوړ ته راغلې 

چې هوا چرته رالرې کړي د شپې ور

۱۷ جون ۱۹۶۷ هوتي