په زړه باندې مې بیا د چا یاونه راورېږي

په سر مې لکه کاڼي تېر وختونه راورېږي

خیالیونه د پی مخو د سپوږمۍ په رڼا لامبي

فضا نشه نشه ده شرابونه راورېږي

دزلفو تصور مې دواړه سترگې کړې راډکې

ورېځه چې درنه شي بارانونه راورېږي

قیصه به درته تېره د آدم او د درخو کړم

په خونه د زړگي مې لا اورونه راورېږي

گوزار چې به د گل هم پرې چا کړی نه و چرې

په هغو ښکلو خلکو نن بمونه راورېږي

راځئ چې دا د غم ورېځې ورکې له آسمان کړو

ترڅو به ترې په موږ باندې غمونه راورېږي ؟

۲۵ مارچ ۱۹۷۰ ډېرو