په محبت باندې خپل زړه وينځمه
زه په اوبو باندې، اوبه وينځمه

زما د لاس نه د چا نوم وران نه شي
مورې نور لوښي د کور نه وينځمه

زه هره شپه په خوب کې څکمه شراب
سهر په زهرو باندې خوله وينځمه

بیا د چا یاد لیونی کړی یمه !
په خپلو اوښکو خپل باڼه وينځمه

لمنه ستا ده خدای ته ما نیولې
لمنه ستا ده تور ترې زه وینځمه

باقره! زلفې خوروم د غزل
پریږده چې خلک ورباندی ښه وینځمه