راشــی، چې ډکې پيمانې واخلو
بــلا پــــه ســر د ميخانې واخلو

 شــوبه جرګه د ميکدې په نغري
غـــچ بـــه لـه تېرې زمانې واخلو

ســاقي راواړوه د سترګو کاسې
چې يو څه کيف د يارانې واخلو

لږ مو د زړه په رباب ګوتې کيږدی
چې خوند د عشق له ترانې واخلو

که نور د شمعې د رڼا پسې ځي
موږ به ايرې د پروانې واخلو