احساس د خپلې جفا تاته نشتــــــــــه
ځکه مې طمع ستا وفا ته نشتـــــــــــه

ته مې غوښتلې خدای پاک راکړې راته
حاجت مې بلې يوې دعا ته نشتـــــــه

زه لا د وير له ټغر نه يم پورتـــــــــــــــه
راسره لږ وخت هم خندا ته نشتــــــــه

څه د غم بند کې بنديوانه يمـــــــــــــه
هيڅ د وتلو لاره ماتــــه نشتــــــــــــــه

چې مو لرله پرې يو بل مو مړ کـــــــــه
د مرګ وسله مو اوس بلا ته نشتــــــه

ماڼۍ مو دنګې تر اسمانه کړلـــــــــــې
په کومه راشي لار هوا ته نشتــــــــــه

ستا په يادونو باندې ژونــــــــد تېــــروي
د پکتيانۍ طمع بل چاته نشتــــــــــــــه