دا سرينده تږې ښکارېـــــږي خپـــلـــــه ټنډه ژاړي
دې بندوباره  سين تــــــه ګـــوري خپله ونډه ژاړي

ستونى يې لوند په نغمو نه کړ يکه زار هم  چېرې
د دېــــوال سيــــوري تـــه له نورو نه په څنډه ژاړي

د چا په ياد يې قدره ورغړېده پښو تــــــه پــــــه ناز
جامه ورنه کړه چا په ژوند اوښکه  بربـــــــنډه ژاړي

موريې په سترګو يې مښم او د زړه خــــــــواله کوو
را سره ستا د تور پړوني پيڅکې ګنـــــــــــــډه ژاړي

له تا نه  نه دى ګيله من ملګريه  بخت کــــــوټه دى
کړې له تا سره ازمون ته هـــغــــه منـــــــــډه ژاړي