وګوره دا دشتې چې تر کــومــــــــه چـــې نظر درومي
شګې مارکونډۍ دي ګنډېري دي او ځوزان پــــــــه کې
وګوره دا دشتې څه غمجنه دنـــــــــــياګــــــــــۍ ده دا

دې دشتو ته ګوره خوکه لږ وشـــــــــــــي باران په کې
دا سپېره ډاګونه به په يــــــو دم کې بدل شــــــــي بيا
غېږې به يې ډکې په ريـــــديــــــوپـــــــــه غاټولو شي

دا ډاګـــــــونـــــه ګـــــوره داســـــــې ده زما د زړه دنيا
نه پرې زما ښــــــه شي نه پرې ښه چرې د نوروشي
دا ډاګونه نـــــــه دي تــــــش اورونـــــــه دوزخو نه دي

زما زړه به هم اباد شي ، هم به ځای د تا د لوبو شي
دغه شـــګې سپـــــېرې نه دي د ګلونو دا تخمونه دي
رېګونه به ګــــلان شي ، خـوکه تا غوندې ماليار مومي
مه ترېنه ډارېـــــــږه اور کـــــې هم ګوره خو ندونه دي
دشتې به جنت شي ،پــــه دې څه که نن دوزخ نومي
راشه ګرانې راشه ځان تــــه جوړ کړه ګلستان په کې
۲ / ۹ / ۱۹۸۲