اسمان کې خړې ورېځې
او قهرېدلې تنا،
دغه په در در باران،
په زړه چاودلې برېښنا،
د اسوېلو په شان ساړه بادونه،
د سېلاو مستې څپې،
دا تکه سپينه ږلۍ،
هر څه به تېر شي، لمر به بيا ښکاره شي
سپوږمۍ به هم په ورين تندي وخاندي
د اسمان توره لمن
به شي په ستورو جړاو،
خوبيا به هم د تا په سرو اننګو
د پرخې څاڅکي ښکاري
١٧/٨/١٩٩٧