سره له دې چې ستمګر دي ښكلي
د هر چا خوښ دي بختور دي ښكلي

خپله يوه يوه ادا خرڅوي
څومره خواران څومره نهر دي ښكلي

د پښتونخوا سپرلى پيكه پيكه دى
په وطن نشته مسافر دي ښكلي

يو وايي ما، بل وايي ما يادوي
زما غزل اور په شر دي ښكلي

اوس خو چې څه وايي منو به يې موږ
چې خېژولي مو په سر دي ښكلي