شکر چې ستا د زمانې ســـــــړی يم
په تا مين يم ستا نږدې ســـــــړی يم

په هغه دغه دې ډېر نه پوهېــــــــــږم
جانانه زه د يوې کيسې سړی يــــــم

اوس رانه دومره نظر مه تېـــــــــــروه
اوس د پنځو اوس د حجرې سړی يم

ستا په لېمو کې ښکلا لوستی شمه
که يم نالوستی د بانډې ســــړی يم

ته چې مې نه غواړې جدا کيـسه ده
ګني اشنا د يارانې ســــــــــړی يــم

ژوند د دښمن يو امانت ګـــــڼي بس
 زه د يوې داسې قبيلې ســــړی يم.