که بی وخته دیدن غواړمه نو څـــــــــه شی

د قضا لمونڅ خو ادا په لمـــــــــر خاته شی

د خما اعجاز می ولیــــــــــــد ساقی جانه

په هر جام کی د یــــــار مخ راته لیده شی

د اسمــان له بام یی ستوری تماشه کړی

مین لمر چی د شپی غیږه کی اوده شی

په ګلشــــن کــــــــی ستا د مخ له برکته

ګلان سترګی شی اغزی راته باڼه شی

دا یی بخت که بی بختی ده نه پوهیږم

چی اسرار ته یی خویونه پښتانه شی