د کلي ښــــاپــــېرۍ ده د ګودر په مینې مسته

د ښکلو هسکو غرونو د نښتر په مینه مسته

د ستورو غاړه کۍ مې د اسمان له ناوې راوړه

له خیال ورته نه ګــــــوري د لمر په مینې مسته

کابل نه مهاجره د باګرام غېـــــــږې تـــــــه تللې

به لوږه نه پوهېږي د خیبر په میــــــنې مــــسته

په زړه یې را اورېږي خماري وریځو نه څاڅکې

سحر پخ مینې مسته مازیګر په مینې مســــته

د مســــتې مینې تږي ترې د میو کاروان بار کړ

د شونــډو شراب پلوري د کوثر په مینې مسته

ماران مې د خیــــالــــونو ترې چاپېره نه وېرېږي

د خپــــــــل  غــــرور ددم او د منتر په مینې مسته