زما په دې وچو
او شوديارو شونډو
كلونه كيږي
د خوښۍ د زيرې
باران راغلى نه دى
د امېدو ستړى جرس مې
د زړګي د لويو غرونو منځ كې
د لويې لارې پر سر
د پسرلي تازه تازه وږمو كاروان ته
انتظار باسې
خو ستا د وترو وترو شونډو
 پسرلى څنګه د سرو
او د تازه ګلونو
د بڼ په غېږه كې تل
موسكى موسكى ښكاري

د پيتوشكي رېل ګاډى
۱۳۸۲ غبرګولى