ترشنه آسمان لاندې
درڼو اوبو په غاړه
ما اوتا
چې
دمينې دكورګي
هغه ودانۍ جوړوله
هرمازديګر به موچې
دګودر په غاړه
دښكلو ښكلو نازكو بوټو ترڅنګ
به موچې دمينې نوي نوي ګلان
دزړونو
په كرونده كې كرل
ستادمړوند دبنګړو شرنګ
زمانه به يې دآدم
درباب ترنګ هيرولو
اوس داكورګى
راته نيمګړى
ښكاري
ستاسترګې درقيب
ملتياښيئ
زړه دې له مانه
بيلتيا ښيئ
خونه!
ستادمينې لګيدلى اور
زما په خوار زړګوټي
لا ګړندى شو
په نورو
مينو سړيدلې نه شي
خو زړګي مې دومره په آسانه
صبريدلى نه شي
داكورنيمګړى پريښودلى نه شي
دمينې كور دبل چا سره
بيا جوړولى نه شي