له کلي لرې يم ملګروځمابـــــــــاغچــــــه يـادېږي
دپلارنيکه کورتوکرک ښکلې دره يـــــادېـــــــږي

چې ننګيالي له دنياتللي اوس يې هلته کـوردى
دلوى بابامې هلته کورځماهديــــــره يـــــادېــږي

دکلي پاس پلومزارمې دکـــــــاکــــــــادى ورونو
چې پرې رپېږي مې هغه سره شنه جنډه يادېږي

چې به سهارله کوره ووتـــــوښوونځۍ ته به تلو
دومره مې ياره کريمداداوصـــــــدمرده يادېږي

دلوړوغرونوشنوباغونـويې مثــــــال نشته دى
هرې غونډۍ لمن کې جـــــوړه مې دېره يادېږي

دآشنايانوبه مېلې وې اوس يـــــواځـــــې ګرځم
 شعرپه خوله راته دهريــــــوه څېره يــــــــادېږي

دخاطروکيسه مې وکړه څه دريادشـــــــوه کنه
نه مې هېريږي ځماتــــــېـــره زمانه يادېــــــږي