يوې بـــــې خــــــــيره تمـــــــنـــا دکـــــاره وويستمه
خپلې زخــــــــمــــي ، زخـــمي انا دکاره وويستمه

يو خوا زما ساده خـلوص دى بلخوا شوخه مکيز
په ايمان ووايه چې چـــــــا لـــــه کــــاره وويستمه

د وسوسو په ګردابونو کې مې ســـــــر اوچورلي
او تر اوتـــــــــره شمــــــه تــــــــا دکـــاره وويستمه

په ابتدا کې لـــــــــوړې، لــــــوړې ارادې وې زما
دترنم ډکې خــــــــــــندا دکـــــــــــــــاره وويــستمه

قلاره ومه دې ارمــــــــانـــــــه نــــازولى شان زړه
دمحبت نا اوزګارتــــــــــيا دکـــــــاره ووستـــمه