په ما دخپلو اوميدونو انــــــحـــصــــــارمــــــــه کــــــوه
زه لاروى يمه په ما باندې اعتــــــــــبارمـــــــــــــه کـــوه

زه هواګير حسن پرسته بــــــــــې عـــمــــلـــــه شـــــاعـر
دومره مې فکر په دې فکر خوار وزار مــــــــــه کـــــوه

تسلي مه ورکوه زړه لــــــــــه پــــــــــــه دروغـــــو زمـــا
رښتيا ، رښتيا وي د رښتيا و نه انکار مــــــــــه کـــوه

برداشت به اونه کړي زما دزړه نــــــــازکـــــه شيــــشه
د چا په لمسه په دومـــــــــره سخــــــت ګوزار مه کوه

په دې لــــــږ ژونـــــــــد کې به چاچا سره پښتو کومه
په سترګو ، سترګو کې دخپل غرض اظهار مه کوه