داپه مخ روانه اوښکه

تړمه تړمه  غلې غلې

پښه نیولې چیرته درومي

راته سوال دی لاتراوسه

کله کله مې په خیال کې

ښکته پورته په مستیو

داسې وګرځي جانان

تصور ته داسې راشي

تویوم که څه ارام کا

په دې سوي سوي زړه مې

چې پراته لا تر اوسه

څو بڅري دارمان

خو آه څه وشو ملګرو

بې ترتیبه مې تعبیر دی

لابې توله لیونۍ یم

چې دژوند واړه رازونه

داداوښکو تنا بونه

راته بیا ساده ساده شي

هر څه ورک زما له خیاله

خویې راز نه شم ګڼلې

خپل تقدیر په خپلو ګوتو

په تندي نه شم لیکلې

۱۹۹۱ بلغاریا