تانه شه لوګی سر او ځوانی دواړه

ساتم زړه کی مینه او شاعری دواړه

ستا غیږه کی هم له یخه ریږدمه

ورکه شه  یخنی وی که ګرمی دواړه

مینه کی افراط او نه تفریط ښه دی

وصل او بیلتون خو ځی او راځی دواړه

نه پوهیږم داولی ؟او دا ولی؟

خوښ می دی هوښیار او لیونی دواړه

یو مو زړه کی غم او یو وی درد په کی

زه او یار لرو لرو داغ په زړګی دواړه

داسی داغ په زړه باندی لرمه زه

کار نه کړی ټکور او دوایی دواړه