شين اسمان وه شنه بــــــاغــونه سره ګلان وه
دګلانو نه هم ښکلی مـــــــــــې جــــــــانـــان وه

چار چارپېــــــره خــــــــوشحــــــــالـــــــــــــي وه
ښکـــــــلې مينـــــــــــــه ښــــــــه ځــــــــــواني وه

سپرلي ديار د حسن مـې دزړه په سردرو کې
هره خوا رنا رنا وه د ژونــــــدون په تيارو کې

يو ناثا په تورې وريځې دهجـــــــــــران شوې
تورې وريځې مې دمينې په اسمــــــان شوې

هره خــــــواتــــــــــه چـې مې سترګې غوړولې
نه سور ګل وه نه شين بـــــــاغ وه نـــــه اسمان

رانه تللی مې ډېر لرې خپل جــــــــانــــــــان وه
چار چارپېره خوشحالي نه وه اوس غــــــم وه
مينه ښکلې وه ځواني نه وه دا غــــــــــــــــم وه