ولې دې هیر کړم دومره ژردې ولې شاکړه راته

ولې دې تریخ دزهرو ګوټ خوږه دنیــا کړه راته

تا خو له ماسره قسم پـــــه پســــرلـــي کـــړې وو

غوټۍ دګلو دې سپرلی شـــو پــه خندا کړه راته

لکه خوشحال کمزوری نه یمــه چــــې وډار شمه

که سپینه خوله دې دهرچا په مخکې راکړه راته

زه به له غرو دټــکرونـــو خــــوصلــــه واخـــلـــمــه

که دې دمینې اشــاره شــــتــــه پـــه خندا کړه راته

تاج به دې کیږدمه زرین دلمر دوړانــــګو پــه سر

سر تیر داقول درکومه تـــــه دعـــــا کـــــړه راتـــــه