د كـــــــــــفـــــــر غلــــــــبـــــه چـــــــې مې توبو ته نه پرېږدي

زاهـــــــــــده تــــــلـــــــوســـــــه مـــې ميكدو ته نه پرېږدي

د حــــــــق پــــــــه مــــــــړو اوړي تـورې خاورې په نا حقه

منصوره عقيده مـــــې دار خــــتــــو تـــــه نــــــه پـــرېږدي

په حــــــــال مـــــې غـواړم توى كړم لپې لپې اوښكې زه

پښتون احساس مې اوښكې توئيدو ته نـــــه پـــرېږدي

نـــــه دي د زغــــمــــلــــو د رقـــيــــب دغــــه نــــــــادودې

په خپل كور كې مو خپل منځ كې پښتو ته نه پـرېږدي

روژه يـــــــم خـــــو د ښـــــكلــــو پـــــه ازان يـــې مـاتوم

بـــــې عــــلـــمـــه مـــحتسب مې ماتېدو ته نه پرېږدي

ښكلې مې خوښېږي خو ايمان بـــــانـــــدې ډارېــــږم

ســـــــــــتونـــــه جـــــــل وهلــــــي مې توبو ته نه پرېږي