بخت چه رانه ﻻړواوس به ئ چيرته لټومه زه

عقل مې پردئ شواوس به ئ څنګه خپلومه زه

سترګې مې حاﻻت ته په کتاشوې په ژړاشولې

دردبه دې حاﻻتوپه ژړاکښې لوبه ومه زه

هره خواچه ګورم يتيمان اوشهيدان وينم

منځکې شوم حيرانه چه کوم يووژړه ومه زه

نشته قناعت نه حقيقت چه زړه قرارکړمه

اوس به مې خپل عقل په شعروکې لټومه ه

خوب دې بېعقلئ مې شوپوره اوس بيداريږمه

ګرځمه په کلوکه ئې چېرته پيداکړمه زه

ژبه دې قلم مې شوله ګنګه نورڅه وليکم

پاتې به څه ټکي زړه په سرباندې ليکمه زه

وايه اصلزيه نوربه کله په قراره شې

دې ټکي ځواب به بياه په ګورې درکومه زه